Coronafietsen

“We gaan elke dag fietsen”, verordonneert mijn vrouw Jessica. “Hier zijn de fietsroutes in Almere. Kies er maar een uit.”
Ze overhandigt me twee boekjes met routes die ze bij de VVV heeft gehaald.
Knooppuntroutes.
“Ik kies voor de ‘vogelvluchtroute’ richting de Oostvaardersplassen.
Al na het tweede knooppunt 60 gaat het mis. We kunnen met geen mogelijkheid nummer 62 vinden.
Wel 63.
Via een enorme omweg vinden we nummer 72.
We rijden enthousiast de Oostvaardersplassen in via de Kotterbosweg.
Een prachtig gebied.
Maar het Jan van den Boschpad linksaf is afgesloten. Dus we fietsen vrolijk verder richting knooppunt 6.
Na een flink aantal kilometers stoppen we vertwijfeld. Kunnen we nog wel ergens linksaf naar de dijk voor de terugweg.
“Als je doorfietst kom je in Lelystad”, zegt een wielrenner die ik staande houd, “jullie zijn al halverwege en er zijn geen afslagen meer.”
Terug is dus het devies.
Bleek dat we de hele route met forse wind mee hadden gefietst.
Na drie kwartier mopperend stoempen tegen de wind in komen we weer bij de flat aan.
Jessica stort amechtig op de bank neer.
“Me benen”, roept ze uit.
Ik duik de koelkast in voor een biertje.
“Morgen weer?, vraag ik haar.
Dat bleek de verkeerde vraag.

Geplaatst in Columns | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Coronafietsen

Wroeging

Een kennis van mij veegt haar reet af met koffiefilters. Haar pleepapier was op, en ze kon geen nieuw krijgen.
Sinds het begin van de Coronacrisis heeft mijn vrouw Jessica nog geen pleepapier gekocht. We hadden nog acht rollen liggen. Nu nog zes.
“Ik ga toch maar effe pleepapier scoren”, zeg ik tegen mijn vrouw Jessica.
“Jij bent gek, nergens voor nodig”, zegt ze.
En inderdaad.
Bij Appie staan stapels pleepapier.
4-laags ook nog eens.
Ik neem twee pakken van acht mee. Dat moet toch genoeg zijn voor drie gezinnen.
Zes rollen voor elk van mijn dochters.
Ik voel me opgelaten als ik door de supermarkt loop.
Normaal kopen we 1 pak, dat is genoeg voor weken.
Schichtig kijk ik om me heen, maar niemand let op me.
Ik ga een beetje stiekem via de zelfbedieningskassa naar buiten en werp de 16 rollen in de achterbak.
En zucht diep.
Zo voelt wroeging dus.
Ik pep me op met een grapje tegen mezelf: Is dit iets voor kofferbakverkoop?
“Waar laat ik al die rollen?”, vraagt Jessica. “Wat moeten we ermee? Dit is voor maanden.”
Mijn geweten knaagt nog meer.
Ik ruim de rollen op in de berging.
Jessica schudt haar hoofd: “Die staan daar voor de eeuwigheid.”

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Wroeging

Geheim

De vergadering over de Floriade op de Politieke Markt van afgelopen donderdag vond in het geniep plaats.
Niemand mag weten wat daar besproken is.
Vorige week bleek dat de wethouder Jan Hoek (GroenLinks) zelf niet eens wist wat er uiteindelijk op de Floriade gaat gebeuren: “dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”, stelde hij.
Hoe zou zo’n geheime vergadering gaan?
“Wethouder, hoe duurzaam wordt de Floriade?”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, hoe staat het ervoor met de gebouwen?”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, hoe staat het met het veiligheidsplan?”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, hoeveel extra geld moet er bij de Floriade?”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, wie doen er eigenlijk allemaal mee?”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, bent u nog wel wethouder van de Floriade in 2022.”
“Dat weten we pas als de deuren van de Floriade in 2022 opengaan”
“Wethouder, wordt de Floriade een groot succes?”
“Het wordt groots. Daar maak ik geen geheim van.”

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Geheim

Vrouwendag

‘Internationale vrouwendag 2020 in het teken van vrijheid’, kopt een persbericht, ‘vier op zondag 8 maart Internationale Vrouwendag Almere met ons mee. Dit jaar is het thema van de dag ‘Vrijheid’; iets wat nog steeds niet voor iedereen vanzelfsprekend is.
Kijk, dat klinkt strijdbaar.
Vrouwen op de barricade.
‘In Nederland, tot op de dag van vandaag, is nog een lange weg te gaan op gebied van gelijke rechten voor mannen en vrouwen. Op sociaal gebied, zoals de zorg voor kinderen, op economisch gebied (loonkloven) en op politiek gebied: er zijn nog altijd meer mannen aan de macht’, ageren de dames verder in het bericht.
Hoe wordt die strijd nu in Almere gevoerd?
Ik bekijk het programma van de vrouwendag 2020.
‘Een Bollywood dansgroep, de zakenvrouw van het jaar 2019, diverse leuke (gratis) activiteiten en boeiende workshops  waaronder Zumba, handmassage, origami vouwen, handlezen, make-up advies en nog veel meer.’
Dat is nog eens vechten voor gelijke rechten: Zumba, handmassage, origami vouwen, handlezen en make-up advies.
Waar is de tijd van Dolle Mina, Baas in eigen Buik en de suffragettes die burgerlijk ongehoorzaam streden voor eigen en gelijke rechten?
Waar is de tijd van het radicaal feministische maandblad Opzij?
Het feminisme is verworden tot in vrijheid ‘zumba, handmassage, origami vouwen, handlezen, make-up advies en nog veel meer.’

Geplaatst in Columns | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Vrouwendag

Appgroep

Iemand op facebook klaagde dat de linkse media onvoldoende aandacht hadden besteed aan de zuidwesterstorm van zondag. Ook het KNMI zou er te weinig aan hebben gedaan. Ook een links bolwerk dus.
Ik vond het wel een leuk grapje.
Als het dat al was.
Je weet het maar nooit op facebook.
Bij mij in Parkwijk woei een tuinmuur om, zo over het voetpad tegen een auto.
Iemand zette dat met foto’s op de buurtwhatsappgroep van Parkwijk… en hij werd meteen verwijderd door de moderator: ‘Groep is bedoeld voor situaties waarbij acuut aandacht nodig is, heterdaad woninginbraak, vermissingen, verdachte situaties. Voor andere onderwerpen gelieve andere media te gebruiken facebook c.q. andere groepen’, schreef de boze moderator.
Tja, een muur boven op je auto is veel minder erg dan een vermissing van een fiets. Bovendien is de dader niet te achterhalen.
Dat er muren omwaaien in de wijk is niet acuut, niet gevaarlijk en dus niet het vermelden waard.
Daarna stormde het in de whatsappgroep.
Het regende opzeggingen.
Ik bezon mij er ook op of het goed is om lid te blijven van die appgroep.
Bij een heterdaadje woninginbraak bel je 112. Dan ga je niet effe gezellig whatsappen met relbeluste buurtbewoners.
Dus ook ik drukte op delete.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Appgroep

Zwijgen

Er zijn krachten in het stadhuis die willen dat de Floriade niet meer in de gemeenteraad besproken wordt.
Daar kan ik me wel wat bij voorstellen.
Er wordt namelijk in de raad nooit meer iets leuks besproken over de Floriade.
Het is een en al ellende, ruzie, achterklap en vooral… grote onduidelijkheid.
Ik ben ervan overtuigd dat er geen raadslid is dat nog begrijpt hoe het evenement in elkaar steekt.
Afgelopen donderdagavond was er een debat over de Floriade.
Alleen de PVV en de PvdD zeiden wat.
Ja, en ook de wethouder. Maar die vindt het geweldig hoe het nu met de Floriade gaat. Hij heeft het volste vertrouwen in het evenement.
Wel een leuk vraagje: wethouder snapt u het nog?
Maar dat laat ik buiten beschouwing.
Alle andere partijen zwegen bij het debat.
En wanneer zwijgen politici?
Als er stront aan de knikker is.
Of als ze iets niet snappen.
Het gaat in de raad nu alleen nog maar over het spelletje rond de Floriade, maar niet over wat er werkelijk speelt.
Zolang je, zoals nu, alle luiken dichthoudt, is elk kiertje nieuws.
Ik zeg daarom… als je de shit toch wel gaat krijgen, kan je beter de deuren meteen open zetten.

Geplaatst in Columns | Getagged , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Zwijgen

Gajes

In het stadsdeel Poort heeft 7,3 procent van de huiseigenaren een veroordeling van de rechter aan de broek gekregen. Daarmee scoort het stadsdeel bijna twee keer zo hoog dan het landelijk gemiddelde (3,9 procent). In de gehele stad Almere ligt dit percentage op 5,1 procent, meldt deze krant.
Kortom de politie in Almere doet het goed.
We worden bij bosjes opgepakt.
Maar Poort? Dat is een boevenbende zeg.
Qua percentage twee keer zoveel misdadigers als landelijk.
Er zijn ruim 4000 koopwoningen in Almere Poort.
Dat betekent dus bijna 300 boeven opgepakt in dat stadsdeel.
Vaak zijn man en vrouw samen eigenaar.
Laten we er dus voor het gemak maar eens 200 dievegges bij optellen.
500 booswichten.
Maar, het oplossingspercentage van de politie is 25%
Dus het totale aantal gajes in Poort zal zo’n 2000 zijn.
Oef.
Wat gaat er niet goed in Poort?
In ieder geval dat er zich 300 laten pakken.
Hoe komt het dat het schorriemorrie vooral in Poort woont?
Simpel, het is het stadsdeel het dichtst bij Amsterdam.
Dus drugscriminaliteit.
Maar wacht even, Poort ligt ook dicht bij ’t Gooi.
Het zou dus zomaar ook nog witteboordencriminaliteit kunnen zijn.
Kortom, Poort is het grootste risicogebied van de randstad.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Gajes

Telefoon

Het is aardedonker langs het parkeerterrein bij behandelcentrum De Meregaard in Parkwijk.
Bij de school de Bongerd staat de gebruikelijke groep hangjongeren.
Er klinkt iets dat op muziek lijkt.
Op het parkeerterrein staan zoals altijd de dealers in een donkere auto.
Tenminste ik denk dat het dealers zijn, want ze krijgen vaak bezoek van andere auto’s en dan gaan de portierramen vlak naast elkaar naar beneden en dan vertrekt de bezoeker weer snel.
Toch voel ik mij niet onveilig.
Want ik laat er mijn grote hond Boike uit.
Plots stopt een brommer naast me.
Twee donkere petjes kijken me aan.
Boike zit te kakken.
Het is koud, dus de drol rookt mooi.
De petjes kijken me zwijgend aan.
“Goedenavond, heren’, groet ik.
Ze nemen me zwijgend op.
Maar dan komt Boike in actie.
Ik kan hem nog net wegtrekken.
De petjes kijken mij vies aan, en scheuren weg.
“Je zoekt het ook zelf op”, zegt mijn vrouw Jessica als ik thuis ben. “Ga daar dan ook niet lopen. Loop dan ergens anders.”
“Bij de school het Zonnewiel staan ’s avonds ook altijd dealers”, zeg ik.
“Neem dan in ieder geval je telefoon mee”, zegt Jessica.
“Die neem ik ’s avonds juist nooit mee”, zeg ik. “Voorzorgsmaatregelen.”

Geplaatst in Columns | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Telefoon

Amsterdam

“Oma, wil je m’n aardrijkskunde overhoren?”, vraagt onze negenjarige kleindochter Nadine.
Mijn vrouw Jessica is de beroerdste niet en begint met het overhoren van de hoofdsteden van onze provincies.
“Wat is de hoofdstad van Flevoland?”, vraagt Jessica.
“Lelystad”, is het snelle antwoord.
“Zeeland?”
“Middelburg.”
“Limburg?”
“Maastricht.”
Dat gaat heel goed, zegt Jessica.
“Noord-Brabant?”
“’s Hertogenbosch.”
“Noord-Holland?”
“Amsterdam.”
“Denk goed na”, helpt Jessica.
“Amsterdam”, houdt Nadine vol.
“Dat is de hoofdstad van Nederland”, verbetert Jessica.
“Ook”, klinkt het wijsneuzerig. “En Amsterdam is ook van Noord-Holland.”
“Nee”, zegt Jessica, “de hoofdstad van Noord-Holland is Haarlem.”
“Mooi niet”, pruilt Nadine, “de hoofdstad van Noord-Holland is Amsterdam. De juf zegt dat zelf.”
“Dan heb je niet goed geluisterd”, stelt Jessica.
“Kijk dan”, roept Nadine. Ze tovert het oefenblaadje van de juf uit haar tas. “Hier staat het, het is Amsterdam. De juf weet het echt wel hoor.”
En vanaf nu is dus de hoofdstad van Noord-Holland… Amsterdam.
Want de juf heeft altijd gelijk.
Ik hoor alles eens aan en weet waar dat extra geld van onderwijsminister Arie Slob aam besteed moet worden.
Niet aan salarisverhogingen, maar aan nascholingscursussen.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Amsterdam

Lerarentekekort

Helga is een Almeerse en woont al jaren in Stad.
HBO-opgeleid.
Werkte al jaren bij een commerciële instelling.
Ze wilde wat anders.
Het onderwijs leek haar wel iets.
Dus ging ze er voor om zij-instromer worden.
Studeren, voor de klas en gezin tegelijkertijd.
Hulde.
In Almere zou dit niet zo’n probleem moeten zijn.
Onderwijsbanen zat.
Maar, het Almeerse onderwijs wilde haar niet hebben.
Scheen organisatorisch een lastige te zijn.
Dus Helga solliciteert in Amsterdam.
Binnen twee weken staat ze voor de klas in de hoofdstad.
Als zij-instromer.
En ze vindt het geweldig op haar Amsterdamse school.
En elke dag om half zeven weg en tegen de avond thuis… ze heeft het er voor over.
“Zou je toch niet in Almere voor de klas willen staan?”, vraag ik haar, “de school bij jou om de hoek heeft vacatures. Waarom maak je de overstap niet alsnog?”
“Ik heb voor twee jaar getekend”, zegt ze, “en ik wil eigenlijk niet meer in Almere werken. Ik ben al zo gewend in Amsterdam.”
De gemeente Almere stelt drie ton ter beschikking om in onze stad het lerarentekort op te lossen. Eén ton daarvan is bedoeld om met advertenties te laten zien hoe leuk het is om in Almere voor de klas te staan.
Doet Amsterdam het toch beter.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Lerarentekekort