Boeren

Als de boeren verdwijnen, dan hebben we in Nederland niet meer te vreten.
Dat zeggen de boeren.
Dus er is stront aan de knikker.
Maar in de supermarkt zie ik allerhande agrarische producten die uit het buitenland komen.
De stickers op die verpakkingen zullen wel nep en fake zijn.
Net als al het nieuws in Nederland.
De boeren en andere wappies weten hoe alles echt zit, de rest van het land liegt.
Zo begrijp ik de boerenopstand tenminste.
En toch mogen we maar wat blij zijn met deze boerenoorlog.
“Als de boeren niet meer klagen, nadert het einde der dagen”, zei mijn oude, wijze oma vaak.
Dus volgens mij zit dat einde der tijden er nog lang niet in.
De boeren klagen niet alleen volop, ze zijn in opstand, breken de tent af, steken de boel in de hens en veroorzaken met hun mestvaalten ongelukken op de snelwegen.
Moest ik eens proberen.
Meteen op water en brood.
Zo ongelijk is Nederland. De boeren mogen alles afbreken, ik word al door handhaving van mijn fiets geplukt als ik over het Stadhuisplein fiets.
Als protest daartegen hang ik de omgekeerde Nederlandse vlag op z’n kop.
Dat zal ze leren.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Boeren

Floriade 2.0

Het nieuwe college heeft geen standpunt ingenomen over het nieuwe Kunstmuseum. Ze schuiven het de raad in de schoenen.
Da’s lekker makkelijk. Dan houden de nieuwe wethouders het nog effe uit.
Als er al niet in augustus opnieuw geld gevraagd wordt voor de Floriade.
Goed, er is op dit moment alvast 13 miljoen gereserveerd voor het nieuwe Kunstmuseum
Dat wordt dus de Floriade 2.0. want die begon met 10 miljoen.
En nu een beetje meer.
Welke Almeerder zit nu te wachten op het volgende financiële debacle.
Een Kunstmuseum is voor de elite. En die woont in Overgooi. Een minieme minderheid.
Gaan de Partij voor de Dieren en de SP stemmen vóór een Kunstmuseum?
Hoogst onwaarschijnlijk.
Ze gaan toch niet het script schrijven voor de val van hun college.
Nu moet ik zeggen dat bij het beleven van de immersieve kunst in de voorloper van het Kunstmuseum, het paviljoen M, op de Floriade, mijn mond open viel.
Wat een wereld ging er voor me open.
Een zaaltje met groene pilaren en een tekenfilm.
Immersief betekent ‘onderdompeling’.
Dus eigenlijk ‘kopje onder’ voor het nieuwe college.
Of geen Kunstmuseum.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Floriade 2.0

Kamperen 2

We verlaten de camping in Amiens.
Ik tik ‘Bayeux’ in op de TomTom. We gaan daar de kerk bekijken en daarna de D-daystranden van Normandië.
Na ongeveer anderhalf uur leidt de Belgische damesstem van de TomTom ons van de snelweg.
“Neem de volgende afslag.”
Al snel dwalen we over de smalste landweggetjes van Picardië.
“Is dit wel goed”, vraagt mijn vrouw Jessica, “zo komen we er nooit.”
“De TomTom heeft het altijd goed”, zeg ik.
Maar inwendig slaat de twijfel toe.
Misschien had ik niet een vrouw als navigatiestem op de TomTom moeten nemen. Vrouwen en kaartlezen gaat nooit goed.
Ik parkeer langs de kant van de weg en stel een mannelijke navigatiestem in.
“Alsof dat wat helpt”, zegt Jessica.
Ze heeft inmiddels de papieren kaart op haar schoot.
“Omdraaien”, zegt ze, “terug naar de snelweg.”
“Keer om”, roept de TomTom na 5 minuten.
“Zet dat ding nu uit”, beveelt mijn vrouw, “en luister alleen naar mij.”
Tot mijn stomme verbazing rijden we een half uur later de snelweg weer op.
Drie uur later komen we aan op de camping bij Bayeux.
Pal voor de deur.
Zelden zo’n triomfantelijke blik naast mij gezien.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Kamperen 2

Kamperen 1

Dit jaar hebben we de oude, rokende dieselcamper in de stalling laten staan.
We zijn op vakantie met de Skoda naar Frankrijk, met de tent.
Fietsen op de drager.
Doodkist op dak.
Die tent is een risicofactortje.
Die is al 20 jaar oud.
We vinden een plekje op een camping bij Amiens.
Na tien minuten wordt de stemming narrig.
Noch mijn vrouw Jessica noch ik weten hoe de koepeltent opgezet moet worden.
“Er ontbreken stokken”, roept Jessica.
“Kan niet, de tent moet met deze twee stokken opgezet”, zeg ik.
We knutselen een half uur verder.
De kampeerders rondom ons zijn er eens goed voor gaan zitten.
Een echtelijke ruzie over het tent opzetten is het hoogtepunt van dag.
We staan dus grof voor lul.
Ik ben inderdaad niet zo handig.
Als ik alleen al naar een stuk hout kijk, trekt het krom.
Na drie kwartier staat hij eindelijk.
Kort daarop begint het te stortregenen.
En ja hoor, de tent lekt en het grondzeil drenst door.
Mijn vrouw Jessica en ik kijken zwijgend ieder een andere kant op.
Om een echtelijk handgemeen te voorkomen.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Kamperen 1

Onthutsend

Ik schreef een blog over mijn zondagse bezoek aan het Floriadeparkeerterrein bij Twentse Kant. Het beeld was onthutsend. Minder dan 200 auto’s midden op de dag, en in een half uur stapte niemand in de pendelbus.
En er is plek voor 3900 auto’s.
“Je moet dat niet schrijven”, zegt mijn vrouw Jessica, “krijg je alleen maar gedoe van.”
“Nou jij weet er ook wel raad mee”, zeg ik “op Hemelvaartsdag reden we langs het parkeerterrein en daarna kwamen we langs de Lidl bij Nobelhorst en wat zei jij toen?”
“Er staan meer auto’s bij op het Lidl-parkeerterrein dan op het de Floriadeperkeerterrein”, grijnst Jessica. “Maar dat schrijf ik niet op. Ik zit niet op facebook of op twitter. Sterker nog, ik ben helemaal niet te vinden op internet. Daarom heb ik nooit dat gezeik wat jij wel over je heen krijgt.”
Maar terug naar mijn blog.
Een onthutsende leegte op het parkeerterrein, schreef ik.
En ja hoor, daar kwamen de Floriadefanatici: een mevrouw schreef me dat het op die dag juist heel erg druk was op de Floriade, ‘maar ik weet ook niet hoe die mensen hier gekomen zijn.’
Ze deed er als bewijs een foto van een vol terrasje bij.
Het was er inderdaad bomvol.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Onthutsend

Vanuit wolken

Het boek ‘Almere vanuit de wolken’, samengesteld door Michel Langendijk van het stadsarchief, toont unieke luchtfoto’s gemaakt tussen 1964 en 2021. Foto’s uit de jaren ’60 en ’70 van de nog lege polder én recente luchtfoto’s van Almere genomen op exact dezelfde locatie.
“Wat heb jij daar voor boek”, vraagt mijn vrouw Jessica, “alweer een cadeau gehad?”
Ik kreeg dat boek inderdaad als presentje.
Jessica grist het boek uit mijn handen en begint te bladeren.
“Kijk hier woonden we vroeger”, wijst ze op de Grienden in Haven.
Als ik wil kijken staat mijn kleindochter Nienke op en grist op haar beurt het boek uit Jessica’s handen.
Er wordt bijna letterlijk gevochten om ‘Almere vanuit de wolken’.
En terecht, het is een monumentaal fotoboek en een ‘must have’ voor Almeerders.
“Hier woon ik”, roept Nienke op de bladzijde van Almere Stad.
Educatief verantwoord laat ik haar de foto van Stad zien toen er nog niets gebouwd was.
“Huh”, is Nienke verbaasd, “Hoe kan dat nou.”
Samen bladeren we door het boek waardoor haar al snel duidelijk wordt hoe het met het ontstaan van onze stad zit.
Dit boek is niet alleen een ‘must have’, maar zou ook verplicht moeten worden bij de geschiedenislessen op de Almeerse scholen.
Hulde voor de samensteller Michel Langendijk.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Vanuit wolken

Zeeuwen

Mijn vrouw Jessica en ik zitten in het zonnetje op een bankje aan de oostkant van het Weerwater.
“Mag ik u wat vragen?”
Een echtpaar in blozende gezondheid staat voor ons.
“Wij willen wandelend naar de Floriade, kunnen we over die brug?”
De man wijst op de iconische Weerwaterbrug.
“U kunt er wel over, maar niet naar de Floriade. Aan het eind staat een hek.”
“Hoe moeten we er dan komen?”, vraagt zijn echtgenote.
“Via Almere Haven, dat is zeker drie kwartier wandelen. Of via Almere Stad en dan met de boot, maar of u daar kaartjes kunt kopen weet ik niet.”
“Wij komen uit Zeeland”, zegt de man.
Dat verklaart de gezonde appelwangen.
“We logeren in het Van der Valk hotel. We zijn speciaal voor de Floriade naar Almere gekomen. We zagen dat het hotel dicht bij de Floriade ligt. Maar dat we zover zouden moeten lopen hadden we niet verwacht.”
“U kunt ook via de andere van het Weerwater lopen”, wijs ik. “Da’s ook drie kwartier. Eer staan trouwens nergens routebordjes.”
“We gaan wel met de auto”, besluit het echtpaar, “wandelend verdwalen we vast.”
“Dat kost u dan wel negentien euro parkeerkosten”, zeg ik.
“Waar zijn we aan begonnen”, verzucht de vrouw.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Zeeuwen

Zeeuwen

Mijn vrouw Jessica en ik zitten in het zonnetje op een bankje aan de oostkant van het Weerwater.
“Mag ik u wat vragen?”
Een echtpaar in blozende gezondheid staat voor ons.
“Wij willen wandelend naar de Floriade, kunnen we over die brug?”
De man wijst op de iconische Weerwaterbrug.
“U kunt er wel over, maar niet naar de Floriade. Aan het eind staat een hek.”
“Hoe moeten we er dan komen?”, vraagt zijn echtgenote.
“Via Almere Haven, dat is zeker drie kwartier wandelen. Of via Almere Stad en dan met de boot, maar of u daar kaartjes kunt kopen weet ik niet.”
“Wij komen uit Zeeland”, zegt de man.
Dat verklaart de gezonde appelwangen.
“We logeren in het Van der Valk hotel. We zijn speciaal voor de Floriade naar Almere gekomen. We zagen dat het hotel dicht bij de Floriade ligt. Maar dat we zover zouden moeten lopen hadden we niet verwacht.”
“U kunt ook via de andere van het Weerwater lopen”, wijs ik. “Da’s ook drie kwartier. Er staan trouwens nergens routebordjes.”
“We gaan wel met de auto”, besluit het echtpaar, “wandelend verdwalen we vast.”
“Dat kost u dan wel negentien euro parkeerkosten”, zeg ik.
“Waar zijn we aan begonnen”, verzucht de vrouw.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Zeeuwen

Floriadesprookje op TV

Hoera, de sterreclame voor de Floriade is op tv.
Zien we hoe het Floriadeterrein eruit komt te zien?
Nee, dat blijft een fijne verrassing.
“Wat we gaan zien, weten we pas als de Floriade opengaat”, hield Floriadewethouder Jan Hoek (GroenLinks) er in de gemeenteraad steeds lekker de spanning in.
Wat zien we wel in het filmpje?
Een mevrouw die door het keukenraam tomaten krijgt aangereikt van de groenteboer.
Wie wil dat nu niet?
Een oudere vrouw in extase op een groene schommel.
Schijnbaar bestaande flatgebouwen die uit het niets plotsklaps helemaal met groen bekleed zijn.
Dat moet zeker kunnen, we hebben nog ruim 16 dagen tot de opening.
Ik sprak Sjanèt en Trui, hartsvriendinnen uit het Limburgse Schin op Geul.
Zij zagen het filmpje op tv.
“Meteen kaartjes besteld”, jubelde Trui, “ik wil ook op die schommel.”
“Flatgebouwen die in een oogwenk helemaal met geveltuinen behangen worden… dat zie je zelfs in het sprookjesbos op de Efteling niet”, juichte Sjanèt.
Waar de vriendinnen zich het meest op verheugen is om hun kleinkinderen mee te nemen. “Die kunnen dan net als het kind in het filmpje met een loep naar bloemetjes kijken. Zo’n groen sprookje hebben we niet in Limburg. Yes, op naar Almere.”

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Floriadesprookje op TV

Onderwijsongelijkheid

Ik loop met Dennis Wiersma, de minister van onderwijs, mee door het nieuwe schoolgebouw van de Zeeraket in Poort.
Een gelikt nieuw gebouw, vol glazen wanden, grote lokalen en midden in het bos.
En het lekt niet en het is er niet koud.
Zoals in het gebouw van basisschool De Ark in Haven.
Toen buiten de temperaturen laag waren, zaten in die school de kinderen met hun jas aan.
De verwarming werkte niet.
In de lokalen stonden teiltjes om het lekkende regenwater op te vangen.
Het houten plafond is er rot.
Je kan als kind dus beter geboren worden in Poort dan in Haven.
Bij de rondleiding voelde ik de kansenongelijkheid voor kinderen in Almere.
De gemeenteraad moest er aan te pas komen om de ellende van De Ark op de politieke kaart te zetten.
En in Poort wordt gewoon een nieuw onderwijspaleis neergezet.
Het raad je de koekoek dat de Zeeraket geen lerarentekort heeft.
En wel een enorme wachtlijst van leerlingen.
De Ark zoekt zich tien slagen in de rondte om leerkrachten te vinden. Want ja, wie wil er nu in een lekkende bouwval lesgeven.
En wie wil daar les krijgen met je jas aan en je muts op.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Onderwijsongelijkheid