Amsterdam

“Oma, wil je m’n aardrijkskunde overhoren?”, vraagt onze negenjarige kleindochter Nadine.
Mijn vrouw Jessica is de beroerdste niet en begint met het overhoren van de hoofdsteden van onze provincies.
“Wat is de hoofdstad van Flevoland?”, vraagt Jessica.
“Lelystad”, is het snelle antwoord.
“Zeeland?”
“Middelburg.”
“Limburg?”
“Maastricht.”
Dat gaat heel goed, zegt Jessica.
“Noord-Brabant?”
“’s Hertogenbosch.”
“Noord-Holland?”
“Amsterdam.”
“Denk goed na”, helpt Jessica.
“Amsterdam”, houdt Nadine vol.
“Dat is de hoofdstad van Nederland”, verbetert Jessica.
“Ook”, klinkt het wijsneuzerig. “En Amsterdam is ook van Noord-Holland.”
“Nee”, zegt Jessica, “de hoofdstad van Noord-Holland is Haarlem.”
“Mooi niet”, pruilt Nadine, “de hoofdstad van Noord-Holland is Amsterdam. De juf zegt dat zelf.”
“Dan heb je niet goed geluisterd”, stelt Jessica.
“Kijk dan”, roept Nadine. Ze tovert het oefenblaadje van de juf uit haar tas. “Hier staat het, het is Amsterdam. De juf weet het echt wel hoor.”
En vanaf nu is dus de hoofdstad van Noord-Holland… Amsterdam.
Want de juf heeft altijd gelijk.
Ik hoor alles eens aan en weet waar dat extra geld van onderwijsminister Arie Slob aam besteed moet worden.
Niet aan salarisverhogingen, maar aan nascholingscursussen.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Amsterdam

Lerarentekekort

Helga is een Almeerse en woont al jaren in Stad.
HBO-opgeleid.
Werkte al jaren bij een commerciële instelling.
Ze wilde wat anders.
Het onderwijs leek haar wel iets.
Dus ging ze er voor om zij-instromer worden.
Studeren, voor de klas en gezin tegelijkertijd.
Hulde.
In Almere zou dit niet zo’n probleem moeten zijn.
Onderwijsbanen zat.
Maar, het Almeerse onderwijs wilde haar niet hebben.
Scheen organisatorisch een lastige te zijn.
Dus Helga solliciteert in Amsterdam.
Binnen twee weken staat ze voor de klas in de hoofdstad.
Als zij-instromer.
En ze vindt het geweldig op haar Amsterdamse school.
En elke dag om half zeven weg en tegen de avond thuis… ze heeft het er voor over.
“Zou je toch niet in Almere voor de klas willen staan?”, vraag ik haar, “de school bij jou om de hoek heeft vacatures. Waarom maak je de overstap niet alsnog?”
“Ik heb voor twee jaar getekend”, zegt ze, “en ik wil eigenlijk niet meer in Almere werken. Ik ben al zo gewend in Amsterdam.”
De gemeente Almere stelt drie ton ter beschikking om in onze stad het lerarentekort op te lossen. Eén ton daarvan is bedoeld om met advertenties te laten zien hoe leuk het is om in Almere voor de klas te staan.
Doet Amsterdam het toch beter.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Lerarentekekort

Post

Zo af en toe ontvang ik thuis post.
Zo af en toe valt er post zonder afzender in mijn brievenbus.
En dat heeft dan te maken met akkefietjes in het stadhuis.
Zondag lag er een anonieme handgeschreven brief in mijn brievenbus.
Daarin wordt de handel en wandel van een wethouder beschreven.
Interessant.
Uitzoeken maar.
Verder ontving ik een tijd geleden een dik pak met geheime stukken van het presidium over een aftredend raadslid.
Presidium? Zeg maar het dagelijks bestuur van de gemeenteraad.
Daar heb ik toen wat mee gedaan in de krant. Want het waren officiële documenten.
Maar ik heb er niet in vermeld dat het betreffende raadslid het deed met een ander raadslid.
Dat berichtje kreeg ik weer via de app.
Op de redactie kregen we een anonieme brief over huwelijksperikelen van een raadslid. Met naam en toenaam.
En er was een anonieme brief over de perikelen binnen de PvdA.
Met beiden heb ik niets gedaan.
Maar interessant was het zeker. De brieven hangen nog op het prikbord… voor het geval dat…
En vorige week nog, een privémail thuis met vertrouwelijke stukken over het grondbedrijf van de gemeente.
Ik krijg nog wel meer post.
Fanmail.
Maar die is meestal van de belastingdienst.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Post

Zeikerds

Mijn vrouw Jessica heeft geen sociale media, geen facebook, twitter, Linkedin of Instagram.
Maar ze volgt het wel.
Via mijn facebookaccount.
Afgelopen weekend was het weer raak.
“Het is toch niet te geloven wat een zeikerds er op facebook zitten”, moppert Jessica als ze mijn facebook doorneemt.
“Dank je”, zucht ik.
“Ja jij ook”, grijnst ze. “Al die mensen die op facebook reageren zijn niet goed bij hun hoofd.”
“Kijk hier nou, de gemeente gaat bezuinigen en iedereen weet het beter. En waar ik helemaal het schijt van krijg als ze er nog eens bijzetten ‘het kan in Almere’”, schudt Jessica haar hoofd.
Zwijgend kijk ik haar aan.
“Niks is goed aan Almere”, bromt ze. “Almere bestaat alleen maar uit klagers en betweters. En zeikerds. Oh, kijk, hier is iemand die jou verwijt dat je een elitaire oude witte man bent.”
“Dat is wel de eerste keer dat iemand mij aanrekent dat ik wit ben”, stuif ik op, “kan ik er wat aan doen dat ik uit een roemrucht Fries geslacht stam?
Jessica denkt even na.
“Een elitaire oude witte man”, herhaalt ze langzaam. “Nou dat is wel het eerste op facebook waarvan ik vind dat het klopt.”

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Zeikerds

Luchtalarm

“En je doet wat ik zeg”, krijst een mama in het gezicht van haar dochter.
Een kleutertje, staat met haar rug tegen een pilaar bij de Action in de Regisseurstraat in Stad.
Mama heeft haar gezicht op tien centimeter van haar kind.
Haar houding is dreigend.
“En je doet wat ik zeg”, herhaalt ze met 200 decibel.
Ze is volledig buiten zichzelf.
Ik zie kleine spettertjes in het gezicht van het kind sproeien.
Waarna een weer ware tirade van beschuldigingen op het kind wordt afgevuurd.
Het geblèr van mama weerkaatst tegen de gebouwen.
Het luchtalarm is er niets bij.
Het meisje wordt rood en buigt licht voorover.
Een aantal mensen blijft staan kijken.
Ik ook.
Ik wacht op de eerste klap die mama gaat uitdelen.
“Ken je het zien?”, gilt mama tegen ons.
Ze kijkt ons aan alsof we een vuilnisbak zijn.
We kijken somber terug naar dit opvoedkundig tafereel.
“Dit is verbale mishandeling”, fluistert een man me toe.
“Dit wordt snel een gevalletje jeugdzorg”, fluister ik terug.
“Je zal die moeder toch als buurvrouw hebben”, zegt de man.
“Je zal als kind dat mens toch als moeder hebben”, antwoord ik.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Luchtalarm

Bootjes

Leuk, zo’n bootje bij Haddock aan het Weerwater.
Beetje spelevaren, zonnen op de achterplecht, babbelen met de buren en regelmatig het dek schrobben.
Daar ontstaat samenhorigheid die bootjeseigenaren kenmerkt.
Maar toen kwam de Floriade.
Opzouten met die bootjes bij Haddock.
Er was een alternatief. Een nieuwe jachthaven aan de Noorderplassen.
Maar…
bewoners van die wijk willen die niet. Overlast, en ze kunnen niet meer racen met hun waterscooters en speedboten.
De gemeente kwam met plan B.
Tijdelijke jachthavens in het Weerwater.
Zonder vergunning, dat wel.
Maar…
de bewoners van de Fantasie wilden die niet. Het is afschuwelijk om tegen bootjes aan te kijken in een jachthaven achter je tuin.
Plan B kent ook een tijdelijke jachthaven in de Havenkom.
Maar…
de bewoners en ondernemers willen die niet. De toeristen die zomers massaal aanleggen hebben dan weer geen plek. En er komt parkeeroverlast.
Je zal toch maar 30 jaar genoten hebben van je bootje bij Haddock aan het Weerwater en dan uit je jachthaven worden gedonderd en door andere Almeerders als ongewenst worden gezien.
Geen Haddock aan het Weerwater, geen Noorderplassen, geen Fantasie, geen Havenkom.
Leuk, zo’n bootje bij Haddock aan het Weerwater.


Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Bootjes

Tommetje

Ik fiets alles in Almere.
Op een elektrische fiets. Toegegeven.
Het fietspadennet in Almere is onnavolgbaar goed.
Op de e-bike ben ik vrijwel overal in Almere sneller dan met de auto.
Om de snelste routes te vinden in onze stad gebruik ik een Teasi, een soort fiets-tom-tommetje waarop alle fietspaden staan.
Ik kies altijd voor ‘kortste route’ en kom zo op routes die ik zelf nooit had kunnen bedenken.
Er staan zelfs fietspaden op die nog niet eens gerealiseerd zijn.
Nu de stad vergeven is van de fietsomleidingen, komt de Teasi goed van pas.
Bam, een hek over het fietspad en ik kies ad random een andere richting. Het Tom-tommetje vindt moeiteloos een andere, kortste route.
Kortste route?
Ik moest vorige week vanaf de redactie in Gooise Kant naar De Kemphaan voor een artikel over de Almere Jungle.
Kortste route over via het Dunloppad naar het Farflerpad, de doorgaande route naar de Kemphaan.
Dat Farflerpad was dus afgesloten.
En heel Almeers… geen omleidingsborden te bekennen.
Ik fietste op het Dunloppad rechtdoor.
Tom-Tommetje besloot dat de kortste route naar de Kemphaan is via de Gooimeerdijk, de Havenkom en Overgooi.
Op de e-bike een makkie.
Maar zonder Tommetje was ik op de fiets nooit bij de Kemphaan aangekomen.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Tommetje

Onderwijs

Het interview met onderwijswethouder Marjan Haak-Griffioen in de krant van vorige week deed veel stof opwaaien in onderwijsgevend Almere.
De ASG legde vervolgens een spreekverbod op aan de Almeerse scholen.
“De journalist, Robert Mienstra, inventariseert momenteel reacties van de besturen en de scholen. Wij willen vanzelfsprekend met een gelijkluidende reactie naar buiten treden. Daarom – ongetwijfeld ten overvloede, maar toch – het verzoek: als de media bellen over ASG-specifieke en schooloverstijgende zaken, zoals een reactie op dit interview, willen jullie dan naar de woordvoerder van de ASG verwijzen  Willen jullie dit ook doorgeven aan de medewerkers?”
Pure persbreidel.
Desondanks reageerde het onderwijspersoneel fors naar onze krant.
“Ronduit schokkend dit interview”, schreef een leerkracht mij.
“Ik vond dit interview bijna zielig voor haar.”
“Al was die wethouder gewoon een mevrouw bij de bushalte, dan was dit interview al stom.”
“Schokkend dat de wethouder niet wist van de leerlingenstop op de Bongerd en de Olivijn.”
Tot: “Publiceer mijn reactie maar niet in de krant. Dan ben ik mijn baan kwijt.”
Tja, je werkt je het leplazarus op school, en dan mag je ook nog niet eens zeggen wat je vindt.
Krijgt dat meldpunt voor leraren van Baudet toch zijn zin.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Onderwijs

Duncan

“Duncan heeft gewonnen”, zegt mijn vrouw Jessica.
“Die zangwedstrijd?”, vraag ik.
“Ja, en nu mag Nederland dat songfestival organiseren”, zegt Jessica.
“Hoera”, roep ik, “dat zal een aardige duit kosten.”
“Nu lees ik op Facebook dat nogal wat Almeerders dat songfestival naar Almere willen halen”, giechelt Jessica, “moet maar dertig miljoen euro kosten.”
Ik leg mijn boek weg.
Nu wordt het songfestival wél interessant.
“Het songfestival naar Almere?”, roep ik. “Als er iets met grootheidswaanzin is, dan omarmt Almere het.”
Ik zie het al voor me in de raadzaal: de collegepartijen voor, de oppositie tegen, hier en daar liegen wethouders er wat op los, dat kennen we van andere megalomane projecten in de stad, het college komt er mee weg en de volgende tekorten verschijnen op de begroting.
Wat dat betreft past het songfestival naadloos bij Almere.
“Het zou op het Floriadeterrein kunnen”, stelt Jessica voor. “Mooi in de open lucht.”
“Almere heeft niks met kunst en cultuur”, zeg ik, “Vis a Vis mag ook opzouten van de gemeente.”
“Ik heb het niet over kunst en cultuur”, houdt Jessica vol, “Maar als ze snel die tulpentoren neerzetten hebben we meteen een uitzendmast en het Floriadeterrein is verder nog helemaal leeg, er staan alleen wat bomen, perfect voor dat festival.”
“Kunnen ze die bomen meteen ook kappen”, sla ik mijn boek weer open. “Daar zijn ze hier pas goed in.”

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Duncan

Opzouten

Hoe zouden de wethouders zich voelen nu Haddock Watersport per 1 mei exit is aan het Weerwater?
Hoe zouden de raadsleden zich voelen die vol overtuiging stemden voor het verdwijnen van de jachthaven.
Trots? Dat varkentje hebben we gewassen?
Halen ze hun schouders op?
Als overwinnaars. Weg met die ondernemer, hoezee voor de Floriade.
Of dachten ze: op die plek komt vast een peperduur paviljoen van Qatar bij de Floriade-expo. Daar hebben we veel meer aan dan zo’n kanoclubje.
Of bouwen, bouwen, bouwen. Opzouten Van Thiel.
Feit is dat Van Thiel het loodje heeft gelegd.
David tegen Goliath?
Overheid tegen ondernemer?
Wat zou de Almeerse bevolking hierover denken?
Bij Haddock hebben we ons trouwfeest gehouden.
Bij Haddock hebben ik, en later mijn kinderen zeilles gehad.
Bij Haddock gingen we vaak even wat drinken.
Bij Haddock gingen we elk weekend de hele zomer, met gesmeerde broodjes mee, genieten op ons bootje.
En nu denken ze… waar laten we in hemelsnaam ons bootje?
De mannen in pak van de gemeente en de Floriade B.V. met hun leren aktentassen hebben de gebouwen van Van Thiel inmiddels bezet.
Voor de Almeerse inwoners was dit een van de mooiste plekjes in de stad.
Met de nadruk op de verleden tijd.

Geplaatst in Columns | Reacties uitgeschakeld voor Opzouten