Zaag

In het Luierpark in Almere Buiten werden stuitende vernielingen aangericht. Hoe zou zoiets toch kunnen gebeuren? Lees mijn column maar eens.
_______________________________

“Effe kijken in de gereedschapskist van mijn vader of daar een zaag in zit.””
De jongens uit de Stripheldenbuurt stommelen de schuur in.
“Tadaaaa, een zaag.”
Tommy houdt het gereedschap triomfantelijk boven zijn hoofd.
“Wat ga je zagen, joh”, vraagt Kevin.
Tommy wikkelt de zaag in een lap.
“Kom mee”, grijnst hij.
Ze wandelen door de Stripheldenbuurt, langs de TBS-kliniek.
“Linksaf”, zegt Tommy, om zich heen kijkend. “Mooi, niemand.”
Ze lopen het Luierpark in. Het park waar herinneringsbomen staan. Onder meer voor doodgeboren kindjes.
“Kijk, die kerstboom man”, fluistert Tommy. Hij wijst op een boom vol met spulletjes. “Die gaat om.”
Tommy zet de zaag er in. “Vet man.”
“Het is een herinneringsboom voor een dooie”, ziet Kevin op het bordje naast de boom.
“Boeien”, grinnikt Tommy.
Met een krak valt de boom in het gras.
“Niemand te zien”, zegt Tommy. “Wegwezen.”
Al rennend trapt hij nog een hek in elkaar.
Zo zal het ongeveer gegaan zijn met de vernielingen in het Luierpark.
Nu de ouders uit de Stripheldenbuurt dit gelezen hebben, zullen ze ongetwijfeld met hun zoons in gesprek gaan.
En de gereedschapskist in de schuur controleren.
Daar ligt het bewijsmateriaal.…

BBC

Ik was nog niet koud terug van vakantie of een journaliste van de BBC belde me.
Ze wilde een radioprogramma maken over Almere.
Of ik wat over Almere wilde vertellen.
Dat leek me leuk en ik vertelde er maar niet bij dat mijn Engels slechter is dan van Rutte.
Beroerd dus.
“Ben effe een half uurtje weg”, zei ik tegen mijn vrouw Jessica, “interviewtje met de BBC.”
“Met jouw Engels?”, proestte ze.
Bij het station van Poort stond Alice klaar met haar opname-apparatuur.
Ik vertelde honderduit over de ontwikkeling van Poort, van Almere: over fietspaden, vrije busbanen, het tekort aan sociale huurwoningen, noem maar op. We wandelden al pratend rond.
“It’s amazing”, zei Alice.
Ze vond alles van Almere ‘amazing’.
Zelfs de fietsnietjes.
En al het groen.
“This city is an example for de UK.”
Toen we in Oosterwold waren had ze er zelfs geen woorden voor.
Ogen op steeltjes.
Totdat ik vertelde dat de riolering van Oosterwold de stad een slordige 65 miljoen kost.
“It failed”, concludeerde ze.
Maar verder vond ze onze stad een wonder.
Wat was mijn les van deze uren durende rondleiding?
In Almere vinden we alles maar gewoon, omdat we het gewend zijn. We zien het bijzondere niet meer.
It’s amazing.…

Vakantieleed 2

We staan met de oude, ronkende, rokende camper op de stadscamping van de Duitse stad Trier.
De oude keizersstad ligt op loopafstand.
Ik verheug me op de Bratwurst mit Sauerkraut und drei Bier vom Fass.
’s Middags na de aankomst op de camping drinken we al vast in met het bier van de Aldi. We nemen voor dit doel altijd een paar trays mee in het bagagecompartiment van de camper.
Net als een mud aardappelen die mijn vrouw Jessica altijd inkoopt.
De camping is rustig.
Totdat er drie auto’s de camping opdraaien.
De uitlaten maken een herrie alsof we op de Nürburgring zitten, het racecircuit van Duitsland.
Twaalf jongeren met petjes stappen schreeuwend uit.
“Nee he”, kreunt mijn vrouw Jessica.
Vier tentjes worden opgezet op nog geen 15 meter van onze camper.
Een boombox wordt op tafel gezet en horen en zien vergaat.
Even later vertrekken ze met de auto.
Om een uur later terug te keren met 8 kratten bier.
De boombox gaat weer aan.
“Dat wordt vannacht niet slapen”, zegt Jessica.
Zwijgend beginnen de we de camper weer in te laden.…

Vakantieleed 1

We staan met de oude ronkende, rokende camper op de camping in La Roche-en-Ardenne aan de oever van de Ourthe in de Ardennen.
Buiten het seizoen, dus allemaal pensionado’s in veel duurdere campers.
“Ik ruik brand”, zegt mijn vrouw Jessica vanuit haar ligstoel.
Inderdaad, er trekken nu rookwolken langs de camper.
Ik sta op en kijk om me heen.
Op de camping blijk je fikkie te mogen stoken.
Op een aantal plaatsen staan schalen met houtvuurtjes voor de campers.
De mannelijke helft van de oude echtparen staat er met een stok in te poeren.
De rookwolken nemen ongekende vormen aan.
“Dit is verschrikkelijk”, roept Jessica. “Ik wil hier weg.”
Dan ruik ik verbrand vlees.
Onze buren zijn begonnen met barbecueën.
Speklapjes.
Het lijkt wel of de rookwolk onze camper ingezogen wordt.
“Mijn beddengoed”, schreeuwt Jessica.
Ze sluit alle ramen en deuren.
De volgende ochtend vertrekken we om zeven uur.
Ik geef een enorme dot gas.
De blauwe dieselwolk staat er mooi bij.
Dat zal ze leren.…

Maaien

Ik wil het nog een keer over het maaibeleid hebben.
Er wordt minder gemaaid in Almere.
Dat is het speeltje van de Partij voor de Dieren.
Ik houd van de uitzonderingen.
Vrijwel elke zaterdag – jawel -in het weekend – komt er een maaimachine z’n werk doen op de grasvelden rondom Helen Parkhurst.
Ik kan er me wat bij voostellen, de leerlingen zitten graag in het zonnetje in het gras.
De maaiert liet wel keurig een strookje bij de rotonde vrij voor tal van bloemen en kruiden.
Maar…
Op vrijdag kwam de gemeente in de buurt maaien.
Handenwrijvend stond de maaimeneer eens rond te kijken.
Die zag dat kruidenveldje.
En ja hoor, dat ging er als eerste aan.
En meteen het grasveld rond Helen Parkhurst maar meegenomen.
Zaterdag, de volgende dag, hoor ik weer een maaimachine.
Die maaide doodleuk nog een keer het grasveld rond de school.
Zo kort, dat het zand opstoof.
Nu staan er achter de school een paar bijenkasten.
Ik heb altijd geleerd dat bijen bloemetjes nodig hebben.
Maar ik zal het wel fout hebben.
Achter dit maaibeleid zit vast een biodiverse, ecologische gedachte.…

Koekenbakker

“ Wat is dat voor een koekenbakker?’, vraagt mijn vrouw Jessica als we de uitzending van Pointer van de KRO/NCRV over de Floriade bekijken.
De koekenbakker is Jan Hoek, de Floriadewethouder van GroenLinks.
“We hebben de Floriade misschien wat onderschat”, zegt de koekenbakker als antwoord op de vraag van de verslaggever of de Floriade mislukt is.
“Ja ja, onderschat. Als Ajax zijn tegenstander onderschat vliegen de goals Onana om de oren en gaat Ajax de bietenbrug op. Als een koekenbakker zegt ‘onderschat’ dan bedoelt hij dat de boel gesjeesd is ”, smaalt Jessica.
Als echte Jordanese Almeerse weet zij de oplossing wel.
“Gooi dat rare Floriade-evenement maar in de prullenbak, bouw een peperduur wijkje voor de rijken en maak van dat bomengedoe maar een leuk parkje. Dan levert het misschien nog wat geld op.”
Met dat bomengedoe bedoelt ze het Arboretum.
“Op GroenLinks ga ik dus niet meer stemmen”, gaat mijn vrouw verder, “ ik heb er nu al spijt van de vorige keer.”
Ik gooi wat olie op het vuur: “De grote meerderheid van de gemeenteraad is een enorm fan van de Floriade. Die raadsleden vinden het fantastisch. Ze dansen de polonaise.”
Het woord dat mijn vrouw daarna gebruikte voor die raadsleden is niet publicabel.…

Moe

“Ik ben wel klaar met al die coronaprogramma’s op tv”, zei mijn vrouw Jessica.
“En ik hoef van jou ook niet meer de aantallen besmettingen te weten”, toen ik de dagkoersen voorlas vanaf teletekst.
Jessica was duidelijk coronamoe.
Toen was daar de bestorming van het Capitool in Washington.
De hele avond zaten we aan de buis gekluisterd.
“Dat zijn die complotdenkers en coronagekkies die daar huishouden”, bromde ik na een paar uur.
“Ga jij maar in je kamertje zitten”, verordonneerde Jessica, “ik kan het woord corona niet meer horen.”
Achter mijn computer logde ik in op CNN, bekeek de live-uitzending en volgde de nieuws-updates die om de paar minuten binnen vielen.
Toen bekroop mij ook wel enige angst.
We hebben dat soort lui natuurlijk ook in Nederland. Boeren die het provinciehuis binnenvallen met een tractor, wappies die parlementsleden hinderen en uitschelden voor ‘kinderverkrachter’. Baudet die  twittert dat Trump president van het hele westen moet worden.
En dan heb je de coronagoeroe Willem Engel die op tv waarschuwt voor een burgeroorlog in ons land.
Ik deed mijn computer uit en ging weer naar de huiskamer.
Ook moe.
De TV stond uit. Jessica deed een spelletje op haar tablet.
Mij restte slechts de drank.…

Bommen

Ieder Oud en nieuw toasten mijn vrouw Jessica en ik altijd voor het raam op onze dertiende verdieping in Parkwijk.
Gratis vuurwerkshow, te zien van Almere tot in Amsterdam en Lelystad.
Onze kleinkinderen staan dan met de neuzen gedrukt tegen de ramen.
Ze schreeuwen het altijd uit van verbazing.
Nu hebben we een vuurwerkverbod.
Wordt dat een saai Oud en nieuw?
De voortekenen voorspellen van niet.
Elke avond horen we in de wijken zwaar vuurwerk.
En toen voor de vakantie de middelbare school om de hoek uitging, was het elke dag bal met bommen.
Als iets verboden wordt, gooit de Nederlander de kont in de krib.
‘Ik bepaal zelf wel wat ik doe, en niet de hoge heren in strak kostuum.’
Dat vind ik wel weer leuk.
Ik heb ook niets met kostuums.
Maar overigens wel weer iets met mantelpakjes.
Maar dat doet er niet toe, want de heren hebben het in de politiek voor het zeggen.
Terug naar het vuurwerk.
Dat zal ook dit jaar weer spectaculair zijn.
Het is dat ik geen zolder heb, maar anders had ik daar vast nog wel wat leuke bommen van vorig jaar bewaard.
Zoals zo veel Almeerders.
Een knallend 2021 gewenst.…

Afkomst

De gemeente houdt op haar website de achtergronden bij van haar inwoners. Zo is per wijk te zien hoeveel niet-westerse migranten er wonen, hoeveel Marokkanen, hoeveel Turken, Surinamers, Antillianen en Arubanen.
De prangende vraag is: waarom houdt de gemeente dit openbaar bij?
Waarom moet ik weten dat 32 procent van de bewoners in Stad niet-westers is?
En in Poort 42 procent.
In Almere Hout 10 procent.
Waarom is het relevant dat 4 procent van Buiten Marokkaans is?
En in Hout 1 procent.
Waarom, waarom, waarom?
Voor een bepaald deel van de bevolking zal dit misschien relevant zijn.
Om te kijken waar ze het beste kunnen wonen.
Ik weet het niet.
Veel relevanter lijkt het mij hoeveel Brabanders er in de Almeerse wijken zijn.
Want naast die lui wil je natuurlijk niet gaan wonen als je geen corona wilt krijgen.
Rotterdammers is ook zo’n volk.
Daar wil je niet naast wonen, vooral als Feijenoord gescoord heeft.
Op dat dronkenmansgelal zit je niet op te wachten.
Relevant lijkt mij veel meer om bij te houden in welke wijk de meeste slanke blondines met lange benen wonen.
Een Zweedse nationaliteit is dan een pre.
Dat is pas relevant cijfermateriaal.…

Lekken

Oei.
Heisa op het stadhuis.
De krant bracht de cijfers naar buiten over de financiële tekorten die dreigen voor Almere.
De cijfers waren door de wethouder gemeld tijdens een geheim fractievoorzittersoverleg.
Nu de gemeente alle luiken heeft dicht gegooid, sijpelt het nieuws natuurlijk toch door de kieren naar buiten.
En dat publiceren we. Als er twee bronnen hard zijn.
Tot grote woede van raadsleden en gemeente.
Mijn telefoon en app ontploften zowat met hen aan de lijn.
Iedereen wilde weten wie er naar mij gelekt had.
Barbertje moest hangen.
De druk werd behoorlijk op me opgevoerd.
“Ja, maar het is voor ons heel belangrijk als we weten wie er lekt.”
“Je loopt de fractievoorzitters voor de voeten.”
“Degene die gelekt heeft, kan een boete krijgen en gevangenisstraf. En jij schrijft het op. Dus jij bent ook schuldig.”
Mijn standaardantwoord is in dit soort situaties altijd:
“Ik neem mijn bronnen mee mijn graf in.”
Daarna proberen ze me nogmaals tot een antwoord te verleiden.
“Maar tegen mij kan je het toch wel zeggen…”
Nee dus.
Waarna ik het gesprek beëindig met:
“Op mijn grafsteen komt te staan: ‘Hier ligt Robert in de grond, ook daar houdt hij zijn mond’.”…

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinCheck Our FeedVisit Us On Youtube