Het hele rondje Weerwater lonkt. Ik besluit na een kort rondje er nog een stukje aan vast te plakken. Na de Weerwaterbrug ga ik rechtsaf richting de A6. Bij de wilgenbomen van de Partij voor de Dieren keer ik om naar huis.
Strava geeft mijn langste afstand aan tot nu toe.
Die app is leuk. Hij geeft afgelegde afstand, gelopen tijd, gemiddelde snelheid en tijd per kilometer aan. Ik zie dat ik altijd het stukje langs de Harderwijkoever het snelste loop, de derde kilometer. Misschien omdat het het vrolijkste stukje is met al die bloemperken en prachtige muurschilderingen op de gevels. Dit zou toch aanleiding moeten zijn om daar juist wat langzamer te lopen.
Inmiddels loop ik een gemiddelde van 5 kilometer per uur. Komt vast door mijn Lowa’s. Of krijg ik toch een iets betere conditie?
I
edere keer als ik langs de Aereshogeschool kom, krijg ik medelijden met de studenten. Die zitten in de middle of nowhere. Toen ik studeerde in Amsterdam waren de kroegjes op loopafstand van de collegezalen. Binnen een minuut zaten we in de bruisende binnenstad. Totdat het bestuur de wijsheid kreeg om onze opleiding naar een bedrijventerrein in Diemen te verplaatsen. We hebben nog geprotesteerd door de collegezalen een aantal dagen te bezetten. Luchtbedje en slaapzak mee. We verloren de strijd en werden bannelingen in Diemen.
Het valt me op dat ik over steeds meer dingen nadenk tijdens het wandelen. Dat las ik ook in het boek over de camino van Santiago. Die mensen maakten die fases door, de fysieke, de mentale en de spirituele. En de pelgrims voerden steeds diepgaande gesprekken.
Ik heb tot nu toe één medewandelaar gesproken, de oud-eigenaresse van Boekhandel Dekter in Haven. Was leuk, maar ik vind het leuk zonder onderbrekingen door te trainen voor het hele rondje.
Na 1 uur en 34 minuten kwam ik thuis.
Morgen deel 11