Ik besluit voor de verandering een ander stuk van het rondje Weerwater te lopen. Ik ga niet de Weerwaterbrug over maar ga rechtuit over het Fongerspad.
Het blauwe pad maakt een slinger om de dikke wilgen die op last van de Partij voor de Dieren moesten blijven staan. Een paar bomen zien er niet best uit.
Onderweg zie ik een zwemmer midden op het Weerwater. Schoolslag. Ik bedenk me dat dat toch niet echt veilig is. Kramp in je kuit en het is over. Ik gedachten wens ik de zwemmer al het goeds toe.
Aan het eind bij de A6 ga ik met de bocht naar rechts mee het Sturmypad op en loop door naar de fietsafslag naar Haven. Ik vind het mooi geweest.
Het waait behoorlijk, het Weerwater vertoont golfjes. De zwemmer zie ik niet meer. Ik hoop dat hij veilig thuis onder de douche staat.
Ik keer om en zie bij een bruggetje rechts op het Weerwaterpad allemaal eendjes afgebeeld. Wat een leuk detail. Een volgende keer maar eens kijken wat voor afbeeldingen er nog meer op staan.
Ik dagboek 6 kom ik daar in woord en beeld op terug.
Het wandelen gaat alleraardigst. Pas vlak voor thuis begin ik mijn achillespees wat te voelen. Maar het gaat steeds beter. Blijven volhouden met de oefeningen. Na 1 uur en 23 minuten ben ik thuis.
Mijn gemiddelde snelheid is 4,83 kilometer per uur. Mwah. Dat moet beter kunnen.
Morgen komt deel 5.