Vandaag loop ik het rondje in een achtje. Dus eerste over de Weerwaterbrug, dan langs de A6 en dan weer over de Weerwaterbrug naar huis. De 10 kilometer ruim gehaald.
De achillespees is vrijwel genezen, ik loop makkelijker. Na de tweede keer Weerwaterbrug voelt het wandelen als een flow. Zonder pijntjes (phpd, pijntje hier, pijntje) daar, kom ik thuis.
Stiekem denk ik er aan om morgen weer te gaan, maar mijn wandelschema (ChatGPT, jaja) raadt me aan steeds een rustdag te nemen.
Op internet zag ik een post van iemand die ook nog eens rond het kasteel liep. Zou ik?? Ik bedenk me wel dat ik langs twee mislukkingen van Almere loop: de Floriade en het kasteel. Maar daar staat tegenover dat het Rondje Weerwater weer wel vrijwel gelukt is (behalve dan dat er bij het ziekenhuis een stuk verdwijnt).
Het lijkt erop dat mijn buik iets minder dik is geworden. Buikvet verlies je niet door te wandelen, maar wel door een ander voedingspatroon. In de afgelopen 5 weken heb ik maar 1 biertje gedronken (op de Politieke Markt). Dat was daarvoor veel meer. En ik eet minder, minder behoefte aan. En alleen tijdens de wedstrijden van het Nederlands elftal ga ik aan de borrelnoten. Zal wel de spanning zijn, hoewel ik niet echt vrolijk wordt van het vertoonde spel. Stoppen met de borrelnoten dus als de wedstrijden voorbij zijn.
Vandaag liep ik 2 uur en 12 minuten met een hoogteverschil van 20 meter. Almere schijnt steeds hoger te worden.
Morgen deel 15. (Nog twee dagbowekjes te gaan, en dan…)