Vandaag weer het kleine rondje Weerwater gelopen. Nu in 1 uur en 27 minuten. Jaja, een minuut sneller. De achillespees speelt steeds minder op.
Leuk is dat het water in het meer steeds anders is, dan weer spiegelglad en dan weer golvend en ook mistig.
Laten we het hebben over de mensen die ik tegenkom. Weet je nog, die snelle dame die mij groette. Ik besloot toen om iedereen te groeten die ik tegenkom. Wat een verschillende mensen zijn er toch. Ik schat dat ongeveer een derde me teruggroet. Van vrolijk tot grommend. De meeste lopen onverstoorbaar door of kijken me aan alsof ik een vuilnisbak ben.
Maar ik tel mijn zegeningen. Een paar keer kwam ik al een dame tegen met hoofdoek en een lange bruine jurk. Op gympen met stevige pas. Ze maakte iedere keer mijn dag goed door meteen terug te groeten met een stralende glimlach. Mijn dag was al goed, maar nu nog beter.
En verder, ja al die mensen met oortjes in of hoofdtelefoons op horen mijn “goedemorgen” niet eens. Ik loop bewust niet met muziek omdat ik geniet van de wind in mijn oren. Bovendien hoor ik dan ook de voortrazende fatbikes aankomen. Wel zo veilig. Opvallend is wel dat er nog maar weinigen zijn die hoeven te trappen.
Toch blijf ik volhouden iedereen te groeten die ik tegenkom of die mij inhaalt. Mijn tempo is nog zo dat ik niemand inhaal. Ik vind het wel best.
Morgen deel 8