Ik fiets altijd over het Spoorbaanpad naar de studio van Omroep Almere. Maar het wordt tijd dat ik een alternatieve route zoek. Vandaag ben ik drie keer bijna geschept door racende fatbikes.
Alle kruispunten van het Spoorbaanpad zijn voorrangskruisingen waarop ik op het Spoorbaanpad voorrang heb. Maar fatbikers die van de kruisende wegen komen hebben daar lak aan.
Het is dat ik goede remmen heb op mijn fiets, maar drie keer kwamen die fatbike-malloten het Spoorbaanpad opscheuren, gewoon doorrijden terwijl ik voorrang had. Ik van schrik schreeuwen, en… drie keer kreeg het K-woord of een variatie daarop naar mij hoofd. Het waren narrow-escapes.
Ik rijd maximaal 25 km/u op mijn e-bike. Maar regelmatig is het ‘zoeffff’, een passerende fatbike. Met z’n drieën naast elkaar? Geen probleem. Moet z’n drieën op zo’n terrorfiets… kan gewoon. En dan mij aankijken alsof ze de oorlog in gaan.
Ik woon tegenover Helen Parkhurst. Daar staan elke dag zo’n 90 fatbikes in de stalling, daar staat voor een ton aan handel. Een prachtige plek voor de politie om daar controles uit te voeren als de school uitgaat. Ik denk dat de helft van die ‘fietsen’ uit de roulatie genomen kan worden.
De angst voor een aanrijding zit er bij mij goed in. Ik fiets alles in Almere, geweldig fietspadennet, maar nog effe en ik durf helemaal niet meer op de fiets.
Gemeente, politie… help!!!