Ruim twee jaar geleden ging ik op mijn 70ste met pensioen bij de krant Almere DEZE WEEK. Het was een einde van een way of live. Eigenlijk stond ik altijd aan, 24/7. Een raadslid dat ’s avonds laat belde? Geen probleem. Telefoon opnemen. In het weekend – onbetaald – doorwerken… soms moest het.
Toen kwam op 31 oktober 2023 mij grootse afscheid in de businessclub van Almere City FC. Wat veel mensen waren daar. Ik kreeg van de burgemeester Hein van der Loo de erepenning van Almere voor mijn journalistieke werk
Ik was aangedaan. Misschien wel een beetje emotioneel.
De volgende ochtend stond ik keurig om half zeven op. Douchen en aan het ontbijt. Op dat moment realiseerde ik me ‘ik hoef helemaal niet naar mijn werk. Tja wat nu?’
Meestal keek ik na het ontbijt al vlug naar mijn Almere DEZE WEEK-mailtjes. Kon niet meer, op mijn laatste dag was ik overal al geskipt uit het systeem.
Ik weet nog dat ik die woensdag wat rond rommelde. Net als de dagen erna. Ik had wel plannen om filmpjes te gaan maken, daar had ik op mijn afscheidsavond geld voor gekregen. Ik ging dus maar eens boodschappen doen bij de webshops: een drone, een gimbal, draadloze microfoontjes, alles kon ik betalen.
En toen belde Cor Toorenburg van Omroep Almere. Of ik vrijwilliger wilde worden bij Omroep Almere. Ik zou met mijn journalistieke expertise wat kunnen betekenen voor de Omroep.
Ik dacht er een paar dagen over na. En toen dacht ik… op mijn voorwaarden, alleen wanneer ik tijd en zin heb. Anders had ik net zo goed door kunnen gaan bij Almere DEZE WEEK.
Dat kwamen we overeen. En zo belandde ik in de studio bij Omroep Almere.
In deze blog ga ik schrijven wat ik doe en meemaak, kortom, hoe een pensionado zinvol zijn tijd als vrijwilliger kan besteden.
Volgende keer: deel 2: Wandelen met camera